VOORAL VOOR MARCO

Marco, jij bent niet zomaar een hoofdstuk in dit boek. Jij bent de stille hartslag ervan. Terwijl ik deze bladzijden schreef, hoorde ik opnieuw je stem, zag ik je glimlach en voelde ik je hand op mijn schouder. Ik schrijf om vast te houden wat de tijd niet mag meenemen: je moed, je dromen, je warmte en de liefde die je in ons hebt achtergelaten. Zolang wij je naam uitspreken, zolang Chiara en Laura weten wie hun vader was en zolang iemand deze bladzijden leest, blijf je dicht bij ons. Niet alleen in onze herinneringen, maar in alles wat jij in ons hebt veranderd.↗